Ode aan mijn moeder

moeder en dochter

Mijn geschiedenis

Duurzaam leven komt niet uit de lucht gevallen. Mijn moeder ging toen ik jong was al met haar eigen bakje naar de poelier. En toen ze plastic inzamelde, begin jaren ’90, verklaarde iedereen haar voor gek. Helaas heeft ze dat maar kort gedaan, want de middelen voor verwerking waren toen nog niet zoals nu.

Ik weet ook nog dat ze deur aan deur in het dorp bij iedereen langs ging om te vragen of ze wel of geen gif van de gemeente rondom hun huis wilden. Als mensen dat niet wilden schilderde ze een groen blad voor de deur. De opzet was om de gemeente te stimuleren om gifvrij onkruid te gaan wieden.

Veel kleding voor ons naaide mijn moeder zelf, we aten weinig vlees en mijn ouders hadden een eigen moestuin en compost hoop. 

Toen mijn ouders gingen scheiden verhuisden ik met mijn moeder en twee zusjes van een vrijstaande woning van 125 m2 in een dorp waar niet eens een winkel was, naar een woonboot van 33 m2 sta hoogte midden in het centrum van Amsterdam. We pasten ons gewoon aan. 

En in plaats van met de auto en grote tent op vakantie, zoals we als gezin deden, gingen we met mijn moeder backpacken. We hadden alle 4 een rugtas op die qua gewicht en lengte bij onze leeftijd paste. Ik was 14, en mijn zusjes 12 en 10. We namen de trein en wisten niet waar naar toe, ook mijn moeder niet. We stapten gewoon uit waar we wilden. Met z’n vieren in een tentje van 2×2 meter ging ook gewoon. 

Toen ik kinderen kreeg groeide mijn bewust zijn voor het milieu nog meer. We gingen wasbare luiers gebruiken. Ondanks dat er al weggooi luiers bestonden gebruikte mijn moeder destijds ook nog wasbare luiers. We hebben geloof ik 2 keer iets nieuws qua kinderkleding voor onze dochters gekocht, de rest is allemaal tweedehands. En alle spullen, behalve de kinderwagen en autostoel, waren tweedehands. Gelukkig ben ik niet zo gevoelig voor de mama marketing die je om de oren vliegt als jonge moeder. 

Terwijl ik deze blog schrijf denk ik aan mijn jeugd en de keuzes die mijn moeder heeft gemaakt. Keuzes die mij hebben gevormd en waar ik op mijn manier verder mee ben gegaan. Mam, ik ben je dankbaar dat je mij zoveel wijze lessen en inzicht hebt gegeven! 

En ik vind het nu heel bijzonder dat mijn moeder het proces van onze nieuwe vorm van wonen (zelf gebouwd, biobased, duurzaam, off-grid in een community) volgt. Ze legt als journalistiek/documentair fotograaf alles vast in beeld, tekst, video en geluid. 

Steeds meer aspecten van mijn leven legde ik onder de loep om te kijken waar ik duurzaamheid kon toevoegen. En met deze website hoef ik mijn duurzame keuzes niet alleen te beperken tot mijn privé leven maar kan ik nu ook zakelijk zoveel mogelijk duurzame opties aan mijn klanten voorleggen. Samen naar een duurzame wereld!

3 gedachten over “Ode aan mijn moeder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *